• John
  • Felde
  • University of Maryland
  • USA

Latest Posts

  • USLHC
  • USLHC
  • USA

  • James
  • Doherty
  • Open University
  • United Kingdom

Latest Posts

  • Andrea
  • Signori
  • Nikhef
  • Netherlands

Latest Posts

  • CERN
  • Geneva
  • Switzerland

Latest Posts

  • Aidan
  • Randle-Conde
  • Université Libre de Bruxelles
  • Belgium

Latest Posts

  • TRIUMF
  • Vancouver, BC
  • Canada

Latest Posts

  • Laura
  • Gladstone
  • MIT
  • USA

Latest Posts

  • Steven
  • Goldfarb
  • University of Michigan

Latest Posts

  • Fermilab
  • Batavia, IL
  • USA

Latest Posts

  • Seth
  • Zenz
  • Imperial College London
  • UK

Latest Posts

  • Nhan
  • Tran
  • Fermilab
  • USA

Latest Posts

  • Alex
  • Millar
  • University of Melbourne
  • Australia

Latest Posts

  • Ken
  • Bloom
  • USLHC
  • USA

Latest Posts

Lucie de Nooij | NIKHEF | The Netherlands

Read Bio

Elektromagnetisme

Wednesday, June 17th, 2009

Als onderdeel van mijn promotie assisteer ik bij een eerstejaars college.  De studenten hebben verschillende achtergronden en dat vereist enig inzicht in wat een student wil horen als hij (80% is “hij”) vraagt of dit getal een 4 of een 6 moet zijn. Sommige studenten bedoelen: “Kun je even kijken of ik geen rekenfouten heb gemaakt?”, anderen weten zeker dat iets fout is, maar weten niet wat, weer anderen willen eigenlijk meer uitleg over de achterliggende gedachte van een bepaalde opdracht of formule en weer anderen bedoelen: “Ik ben de draad al drie weken geleden kwijtgeraakt, maar dat durf ik niet te zeggen.”

Het heeft me enkele weken gekost, maar ik weet nu van een aantal gezichten wat ze eigenlijk vragen als ze een vraag stellen. Maar met bijna honderd studenten gaat het wel eens mis. Als ik met 1 lettergreep antwoord en de student kijkt daarna heel wazig, blijf ik toch maar even staan. Maar hoe snij ik dan aan dat ik denk dat die constante niet het probleem is? “Je kijkt nogal slaperig, weet je zeker dat je het concept wel begrijpt?”, terwijl de student juist even de gedachten liet afdwalen naar de gezellige borrel van gisteren en mij allang weer vergeten is.

Zelf hoopte ik altijd dat de docent mijn werk even zou nakijken en me daarna weer zou laten verder dromen.

Share

How to start a PhD

Wednesday, June 10th, 2009

It is a hassle to get started, I also heard it is hassle to finish it: the job as a PhD. So far, I have read two books and a dozen of articles, taught first year’s students how to calculate the magnetic field around some current and gave a presentation in Paris about my graduation project. It sounds like it is going well, but I have not produced a single thing that is remotely thesis-worthy. But I understand that this quiet normal after two months.

During my PhD I will life and work at CERN for a year. My service task will involve the ATLAS inner detector, the SCT detector to be more precise. The Semi Conductor Detector is made out of silicon strips that are placed overlapping under a small angle to measure the position and energy of traversing particles. My service task will be to basically keep an eye on the detector while it is operational in the near future.

ATLAS inner detector

The ATLAS inner detector consists of tree parts: the pixel detector closest to the interaction point, the SCT detector and the TRT detector on the outside. The forward SRC was built partly at Nikhef.

About this near future: I dreamed (yes, it is getting a little obsessive) that the LHC started to run ealier…

For now, I advise myself not to panic and to go to work tomorrow 🙂

Share

How to start a blog

Wednesday, June 10th, 2009

After graduating, I tried on my skiing shoes and went to be a ski teacher in the Alps. The Dutch climate always seems a bit dull after being away for a while. But apart from the weather, my new life as a PhD student in Amsterdam is really pleasant.
From now on, I will keep you posted of my (scientific) progression. Good luck.

Share